medCLOUD › Aktualności

Innowacje w ochronie zdrowia wykraczają poza nowe technologie

Systemy ochrony zdrowia na całym świecie zmagają się z kryzysami, które wymagają nowego podejścia do organizacji i finansowania.

Systemy ochrony zdrowia na całym świecie starają się wyjść z ciągłego kryzysu. Czy jest to możliwe w obliczu niedoborów kadrowych, ograniczeń budżetowych, zmian klimatycznych i spadającego zaufania do nauki? ICT&health zapytało Carstena Schickera, dyrektora generalnego Światowego Szczytu Zdrowia, o stan zdrowia globalnego w 2026 roku.

Wyzwania, takie jak niedobory kadrowe, fragmentacja polityki zdrowotnej i rosnąca liczba chorób niezakaźnych, nie mogą być rozwiązane jedynie przez zwiększenie finansowania systemu.

Jakie nowe podejścia są potrzebne, aby przejść od zarządzania kryzysowego do długoterminowej odporności?

Pieniądze same w sobie nie rozwiążą problemów, przed którymi stoją systemy zdrowotne. Musimy przemyśleć, jak są one organizowane, finansowane i zarządzane. To było kluczowe dla naszego tematu na Światowym Szczycie Zdrowia 2026: Od kryzysu do odporności: innowacje dla zdrowia.

Innowacja wykracza daleko poza nowe technologie. Obejmuje nowe modele finansowania, silniejszą podstawową opiekę zdrowotną, lepsze planowanie kadrowe oraz, co najważniejsze, zmianę myślenia z izolowanego na współpracę międzysektorową i myślenie systemowe. Zdrowie nie może być traktowane w izolacji. Decyzje polityczne dotyczące klimatu, edukacji, rozwoju gospodarczego i innych obszarów mają wpływ na zdrowie ludzi i muszą być rozpatrywane razem.

Odporność oznacza budowanie systemów, które potrafią przewidywać i wytrzymywać kryzysy, jednocześnie zapewniając niezbędne usługi. Wymaga to przesunięcia z reagowania na sytuacje awaryjne w kierunku trwałych inwestycji w zapobieganie, przygotowanie i zdolności instytucjonalne.

Czy możemy nadal mówić o zdrowiu globalnym w czasach, gdy unilateralizm powraca po latach współpracy wielostronnej?

Współpraca w zakresie zdrowia globalnego jest ważniejsza niż kiedykolwiek, ponieważ nasza sytuacja polityczna staje się coraz bardziej fragmentaryczna. Choroby zakaźne, oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe i zagrożenia zdrowotne związane ze zmianami klimatycznymi nie respektują granic narodowych. Żaden kraj nie może samodzielnie stawić czoła tym wyzwaniom.

Wycofanie się krajów z instytucji międzynarodowych budzi niepokój. Jednocześnie współpraca wielostronna musi ewoluować. Instytucje muszą wykazać się skutecznością, odpowiedzialnością i zdolnością do reagowania na zmieniające się realia.

W tym kontekście Światowy Szczyt Zdrowia odgrywa ważną rolę. Łączymy rządy, organizacje międzynarodowe, naukowców, społeczeństwo obywatelskie i sektor prywatny, aby budować mosty i tworzyć możliwości współpracy, nawet gdy osiągnięcie konsensusu politycznego jest trudne.

Jakie inicjatywy z tegorocznej edycji mogą mieć największy wpływ na przyszłość zdrowia globalnego?

Kilka wydarzeń na WHS 2026 pokazuje, jak dialog międzysektorowy może przekładać się na konkretne inicjatywy:

Te inicjatywy odpowiadają na różne wyzwania, ale łączy je wspólna zasada: postęp zależy od połączenia dowodów naukowych, zaangażowania politycznego i inwestycji. Światowy Szczyt Zdrowia stanowi platformę, na której powstają partnerstwa, dowody informują decyzje, a zobowiązania zyskują impet poza trzy dni w Berlinie.

Jak złożone kryzysy wpływają na zdrowie globalne?

Obecnie stajemy przed wieloma powiązanymi kryzysami: napięciami geopolitycznymi, zmianami klimatycznymi i niepokojami społecznymi spowodowanymi nierównościami ekonomicznymi. Jak te wydarzenia wpływają na zdrowie globalne, a czy systemy zdrowotne są przygotowane na ich skumulowany wpływ?

Te kryzysy wzajemnie się wzmacniają. Zmiany klimatyczne zwiększają ryzyko zdrowotne, konflikty niszczą infrastrukturę ochrony zdrowia, a niepewność ekonomiczna ogranicza dostęp ludzi do niezbędnych usług. Wiele systemów zdrowotnych jest już pod dużą presją, a dodatkowe wstrząsy mogą je szybko przytłoczyć.

Musimy zatem wyjść poza traktowanie poszczególnych kryzysów w izolacji. Zdrowie musi stać się częścią szerszych decyzji dotyczących klimatu, rozwoju gospodarczego, bezpieczeństwa i stabilności społecznej. Wymaga to silniejszych instytucji i bliższej współpracy między sektorami, aby chronić zdrowie ludzi nawet w coraz trudniejszych okolicznościach.

Czy wydatki na ochronę zdrowia powinny być traktowane jako inwestycja?

Od lat słyszymy, że wydatki na ochronę zdrowia powinny być postrzegane jako inwestycja, a nie koszt. Może to brzmieć rozsądnie, ale czy nie jest to utopijne? Wiemy, że potrzeby zdrowotne są nieograniczone, co oznacza, że te inwestycje również nie mają granic w praktyce...

Twierdzę, że jest wręcz przeciwnie. Właśnie dlatego, że zasoby są ograniczone, musimy poważnie podejść do perspektywy inwestycyjnej. Zdrowie to nie tylko koszt do zarządzania. To inwestycja w odporne społeczeństwa, stabilność gospodarczą i rozwój ludzki. Jednak nazywanie zdrowia inwestycją to dopiero początek. Nie każdy wydatek na zdrowie automatycznie przynosi te same korzyści.

Musimy być bardziej konkretni w kwestii tego, gdzie inwestujemy, jakie wyniki oczekujemy i jak mierzymy sukces. To również oznacza zadawanie trudnych pytań: Czy inwestujemy tam, gdzie potrzeby są największe i gdzie możemy rozsądnie oczekiwać największego wpływu? Czy są bardziej skuteczne alternatywy? I czy jesteśmy gotowi uczyć się, gdy inwestycje nie spełniają oczekiwań?

Na Światowym Szczycie Zdrowia chcemy wzmocnić argumenty na rzecz inwestycji w zdrowie, ale także przyczynić się do bardziej szczerej dyskusji na temat priorytetów, odpowiedzialności i wpływu. Ostatecznym celem nie jest tylko wydawanie większych kwot na zdrowie, ale lepsze inwestowanie i dostarczanie trwałych rezultatów.

Czy sztuczna inteligencja zmieni oblicze ochrony zdrowia?

Oczekuje się, że sztuczna inteligencja przyspieszy odkrywanie leków, wspiera rozwój nowych terapii i zmniejszy obciążenia administracyjne lekarzy. Czy AI to przełom w ochronie zdrowia, czy powinniśmy postrzegać ją jako kolejny narzędzie w długim procesie transformacji?

AI ma ogromny potencjał, od wspierania diagnostyki i przyspieszania badań po redukcję obciążeń administracyjnych dla pracowników ochrony zdrowia.

Jednak postęp technologiczny sam w sobie nie stanowi transformacji systemu zdrowotnego. Kluczowe pytanie brzmi, czy te innowacje poprawiają wyniki, wzmacniają systemy zdrowotne i docierają do osób, które ich najbardziej potrzebują.

To wymaga wiarygodnych dowodów, odpowiednich regulacji i wykwalifikowanej kadry, która potrafi odpowiedzialnie korzystać z tych technologii. AI to potężne narzędzie, ale nie jest rozwiązaniem samo w sobie.

Jak wielkie firmy technologiczne wpływają na zdrowie ludzi?

Wielkie firmy technologiczne coraz bardziej wpływają na zdrowie miliardów ludzi, wprowadzając chatboty AI i agentów AI, którzy pomagają ludziom zarządzać ich zdrowiem. Czy rosnąca tendencja do przenoszenia działań zdrowotnych poza tradycyjne systemy ochrony zdrowia jest pozytywnym rozwojem, czy stwarza nowe wyzwania dla jakości, bezpieczeństwa i odpowiedzialności?

Technologie cyfrowe mogą uczynić informacje zdrowotne i niektóre usługi bardziej dostępnymi, szczególnie tam, gdzie dostęp do pracowników ochrony zdrowia jest ograniczony. Jednak dostępność nie może odbywać się kosztem bezpieczeństwa, prywatności czy integralności naukowej.

Gdy firmy technologiczne coraz bardziej wpływają na decyzje związane ze zdrowiem, pytania o odpowiedzialność stają się nieuniknione. Kto weryfikuje informacje? Kto ponosi odpowiedzialność, gdy porada jest błędna? I kto zapewnia, że te technologie nie wzmacniają istniejących nierówności? Te pytania wymagają współpracy między regulatorami, pracownikami ochrony zdrowia, badaczami, przemysłem i społeczeństwem obywatelskim.

Jak spadające zaufanie do nauki wpływa na zdrowie globalne?

Globalny Monitor Wellcome 2026, zaprezentowany na WHS, wskazuje na spadające zaufanie do nauki. Jakie mogą być konsekwencje tego spadku zaufania dla zdrowia globalnego, od programów szczepień po polityki zdrowia publicznego?

Wyniki są niepokojące. Globalny Monitor Wellcome pokazuje, że odsetek osób wyrażających przynajmniej pewne zaufanie do nauki spadł z 80% w 2020 roku do 72% w 2025 roku w krajach objętych badaniem.

Bez zaufania publicznego nawet najsilniejsze dowody naukowe mogą nie przekształcić się w skuteczne polityki zdrowotne. Dotyczy to szczepień, zapobiegania chorobom i reakcji na przyszłe kryzysy zdrowotne.

Zaufanie nie może być po prostu wymagane. Musi być zdobywane poprzez znaczącą współpracę z społecznościami – pytając, czego naprawdę potrzebują, przez przejrzystość – mówiąc, co się zrobi, i przez dotrzymywanie obietnic – robiąc to, co się obiecało. Wzmacnianie zaufania wymaga zatem więcej niż tylko walki z dezinformacją. Musimy wykazać, że postęp naukowy przynosi wymierne korzyści i że te korzyści są sprawiedliwie dzielone.

Jak spadające zaufanie wpływa na instytucje międzynarodowe?

Spadające zaufanie wpływa również na instytucje międzynarodowe, takie jak WHO. Organizacja nadal współpracuje z Rosją, mimo że kraj ten został wykluczony z różnych innych inicjatyw międzynarodowych po inwazji na Ukrainę. Jak można bronić tej współpracy i gdzie powinny leżeć granice zaangażowania wielostronnego?

Musimy odróżnić poparcie polityczne od technicznej współpracy w zakresie zdrowia publicznego. Inwazja Rosji na Ukrainę jest naruszeniem prawa międzynarodowego, a ataki na infrastrukturę ochrony zdrowia i personel są niedopuszczalne.

Jednocześnie instytucje zdrowia globalnego mają obowiązki, które wykraczają poza granice polityczne. Nadzór nad chorobami, zapobieganie epidemiom i wymiana niezbędnych informacji zdrowotnych często wymagają zaangażowania nawet między krajami z głębokimi różnicami politycznymi.

Taka współpraca nie może być mylona z legitymizowaniem naruszeń prawa międzynarodowego. Poszanowanie prawa międzynarodowego, niezależność naukowa, przejrzystość i odpowiedzialność muszą pozostać fundamentalnymi zasadami. Dialog pozostaje niezbędny, szczególnie gdy relacje międzynarodowe są pod presją. Ale znaczący dialog wymaga również jasnych zasad.

Jak AI wpłynie na stabilność społeczną i zdrowie populacji?

AI ma mieć ogromny wpływ na społeczeństwa. Niektórzy przewidują masowe bezrobocie i rosnące nierówności, podczas gdy inni widzą większy dobrobyt, krótszy tydzień pracy, a nawet uniwersalny dochód podstawowy. Czy liderzy zdrowia globalnego powinni postrzegać AI przede wszystkim jako zagrożenie dla stabilności społecznej i ekonomicznej, czy jako szansę na poprawę zdrowia populacji?

Powinniśmy dostrzegać zarówno możliwości, jak i ryzyka. Zmiany w zatrudnieniu, dystrybucji dochodów i dostępie do technologii mogą mieć głębokie konsekwencje dla zdrowia i dobrostanu.

Te wydarzenia przypominają nam, że zdrowie kształtowane jest przez warunki ekonomiczne i społeczne znacznie wykraczające poza sektor ochrony zdrowia. Pytanie nie brzmi, czy AI przekształci nasze społeczeństwa, ale jak kształtujemy tę transformację.

Liderzy zdrowia globalnego powinni przyczynić się do dyskusji na temat zarządzania, równości, edukacji i ochrony społecznej, zapewniając, że postęp technologiczny wspiera zdrowie populacji, a nie pogłębia istniejące nierówności.

Jakie problemy zdrowia globalnego będą dominować w 2027 roku?

Spodziewam się, że trzy powiązane priorytety pozostaną centralne: przyszłość współpracy i finansowania zdrowia międzynarodowego, odporność systemów zdrowotnych oraz odpowiedzialne wykorzystanie innowacji.

Przygotowanie na pandemie, choroby niezakaźne, ryzyka zdrowotne związane ze zmianami klimatycznymi oraz sprawiedliwy dostęp do opieki zdrowotnej również będą wymagały stałej uwagi.

Jednak poza poszczególnymi tematami, centralnym wyzwaniem będzie wdrażanie. Wiemy wiele o tym, co należy zmienić. Pytanie brzmi, jak przekształcić wiedzę i zobowiązania w wymierny postęp.

Źródło: https://www.icthealth.org/news/innovation-in-healthcare-goes-far-beyond-new-technologies

Źródło: www.icthealth.org

Cyberbezpieczeństwo w medycynie – monitoring SOC · Pakiety ochrony od 990 zł · Bezpłatna konsultacja