Superkomputer Fugaku umożliwia realistyczną symulację mózgu myszy
Zespół badawczy opracował jedną z najbardziej szczegółowych i realistycznych symulacji mózgu myszy, wykorzystując superkomputer Fugaku, co otwiera nowe możliwości w badaniach neurologicznych.
Badacze stworzyli jedną z najbardziej kompleksowych i bioprzystępnych cyfrowych symulacji mózgu, modelując w pełni korę mózgową myszy. Symulacja ta, napędzana przez superkomputer Fugaku, oferuje bezprecedensowy wgląd w dynamikę mózgu, jego strukturę, funkcje oraz złożone interakcje odpowiedzialne za poznanie, zachowanie i choroby.
Projekt jest wspólną inicjatywą Allen Institute oraz kilku japońskich instytucji badawczych, w tym Uniwersytetu Elektro-Komunikacji pod kierownictwem dr Tadashi Yamazaki. Celem jest stworzenie wirtualnego mózgu na tyle dokładnego, aby modelować postęp chorób, testować hipotezy naukowe i przyspieszać przełomy w neurologii i psychiatrii.
Cyfrowa kora o wysokiej wierności biologicznej
Wirtualna kora myszy odzwierciedla zarówno anatomię, jak i elektrofizjologiczne zachowanie prawdziwego organu. Zawiera:
- prawie 10 milionów neuronów
- 26 miliardów synaps
- 86 połączonych regionów mózgu
Modele te nie są abstrakcyjnymi konstrukcjami matematycznymi, lecz szczegółowymi, biologicznie opartymi modelami. Struktura i właściwości elektryczne każdego neuronu pochodzą z rozległych baz danych, w tym Allen Cell Types Database oraz Allen Connectivity Atlas. Na ich podstawie stworzono plan komunikacji komórek, propagacji sygnałów oraz synchronizacji sieci.
Do przekształcenia tych danych w działający wirtualny mózg wykorzystano Brain Modeling ToolKit oraz symulator neuronów Neulite, co pozwala każdemu cyfrowemu neuronowi na realistyczne wyładowania, sygnalizację i adaptację.
Dlaczego Fugaku umożliwia to, co wcześniej było niemożliwe
Architektura Fugaku, z 158 976 węzłami obliczeniowymi i wydajnością ponad 400 biliardów operacji na sekundę, pozwala na symulacje wcześniej nieosiągalne. Dla porównania, liczenie do 400 biliardów z prędkością jednego na sekundę zajęłoby więcej czasu niż wiek wszechświata. Ta moc obliczeniowa umożliwia pełnoskalowe symulacje neuronowe, które odwzorowują przepływ aktywności elektrycznej w sieciach, pozwalając obserwować, jak:
- powstają i rozprzestrzeniają się napady padaczkowe
- degeneracja podobna do Alzheimera zakłóca łączność
- oscylacje neuronowe kształtują uwagę, pamięć i percepcję
Dotychczas takie zagadnienia wymagały czasochłonnych badań na żywej tkance, teraz można je testować wirtualnie, bezpiecznie i na dużą skalę.
Nowa granica badań klinicznych i translacyjnych
Choroby neurologiczne są trudne do badania, ponieważ uszkodzenia rozwijają się w czasie i często nie są bezpośrednio obserwowalne w żywym mózgu człowieka. Dzięki symulacjom cyfrowym naukowcy mogą przyspieszać etapy choroby, testować scenariusze „co jeśli” oraz badać, jak wczesna interwencja może zapobiec długoterminowemu pogorszeniu.
Od mózgu myszy do mózgu człowieka
Ambicje nie kończą się na korze myszy. Długoterminowym celem jest stworzenie pełnych symulacji mózgu, ostatecznie obejmujących realistyczne modele mózgu ludzkiego. Takie modele mogą zrewolucjonizować rozumienie zaburzeń neurologicznych, projektowanie terapii i personalizację leczenia.
Jak podkreśla Yamazaki: „W szczegółowych modelach każda biologiczna niuans ma znaczenie. To droga do głębszego zrozumienia funkcjonowania i dysfunkcji mózgu.” Połączenie zaawansowanej wiedzy neurobiologicznej z mocą superkomputerów stanowi przełomowy krok naprzód. To, co kiedyś było science fiction, czyli budowa kompletnego cyfrowego mózgu, staje się rzeczywistością naukową.
Źródło: https://www.icthealth.org/news/supercomputing-brings-neuroscience-into-a-new-era
Źródło: www.icthealth.org